اشکان صارمی حذف هلند مقابل مراکش در مرحله یکهشتم نهایی جام جهانی ۲۰۲۶، تنها یک شکست معمولی نبود؛ بلکه نمایانگر مشکلات فنی و تاکتیکی تیم رونالد کومان بود. نارنجیها در جریان بازی نتوانستند هویت همیشگی خود را نشان دهند و در نهایت پس از تساوی در ۱۲۰ دقیقه، در ضربات پنالتی حذف شدند.
بخش زیادی از انتقادات متوجه تصمیمات رونالد کومان است. نیمکتنشین کردن بازیکنانی مانند دونیل مالن و تیجانی ریندرز، قدرت هجومی هلند را کاهش داد. کومان به جای استفاده از بازیکنان آماده، به مهرههایی اعتماد کرد که از فرم ایدهآل فاصله داشتند و همین موضوع ریتم تیم را به هم زد.
هلند در این مسابقه برخلاف سبک سنتی خود، با رویکردی محتاطانه وارد زمین شد. نارنجیها نه مالکیت مؤثری داشتند و نه در حملات خطرناک ظاهر شدند. این عقبنشینی تاکتیکی باعث شد مراکش کنترل جریان مسابقه را در اختیار بگیرد و با انرژی و نظم بالاتر بازی کند.
ویرجیل فندایک نیز شب خوبی را پشت سر نگذاشت و اشتباه او در دقایق پایانی فشار زیادی به تیم وارد کرد. در مجموع، هلند از نظر ذهنی و فنی تیمی سردرگم نشان داد؛ تیمی که برنامه مشخصی برای خلق موقعیت نداشت و بیش از حد محتاط بازی میکرد.
در مقابل، مراکش با تاکتیک منظم و انگیزه بالا عملکردی کمنقص ارائه داد و شایسته صعود بود. شیرهای اطلس دقیقاً میدانستند چگونه نقاط ضعف هلند را هدف قرار دهند و از اشتباهات حریف استفاده کنند.
حذف زودهنگام از جام جهانی، آینده رونالد کومان روی نیمکت هلند را در هالهای از ابهام قرار داده است. بسیاری معتقدند فوتبال هلند برای بازگشت به روزهای موفق، نیاز به تغییرات جدی و شروع پروژهای تازه دارد.
